تأثير نانوكود پتاسيم، كوكوپيت، بقاياي درخت نخل (پالم پيت) و بقاياي گياه روناس بر رشد و عملكرد گياه هميشه بهار (Calendula officinalis L.) در شرايط خشكي

Effect of Nano Potassium Fertilizer, Cocopeat, Palm Peat and Madder Plant Residues on the Growth and Yield of (Calendula Officinalis L.) Under Drought Conditions

بهرام پور مهسا Bahrampour Mahsa

دهستاني مريم Dehestani Ardakani Maryam , شيرمردي مصطفي Shirmardi Mostafa

غلام‌نژاد جلال Gholamnejad Jalal

علوم و مهندسي باغباني گرايش درختان ميوه

كشاورزي و منابع طبيعي

علوم و مهندسي باغباني

96ص

بقاياي گياهي , پالم پيت , روناس , كوكوپيت , نانو كود پتاسيم

Plant residues , Palm peat , Madder , Cocopeat , Nano-potassium fertilizer

خشكي يكي از مهم¬ترين تنش¬هاي محيطي است كه موجب كاهش توليد و عملكرد گياه خصوصاً در مناطق خشك و نيمه¬خشك مي¬شود. هدف از پژوهش حاضر كاربرد برخي مواد اصلاحي در خاك جهت افزايش مقاومت گياه هميشه‌بهار (Calendula officinalis L.) به تنش خشكي بود. اين تحقيق به¬صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار انجام گرفت. تيمارها شامل (شاهد (فقط خاك)، يك و دو گرم نانو كود پتاسيم به ازاي يك كيلوگرم خاك، 30 درصد حجمي گلدان كوكوپيت، 30 درصد حجمي گلدان پالم پيت و 30 درصد حجمي بقاياي روناس) در سه سطح خشكي (40، 60 و 80 درصد ظرفيت مزرعه) بودند. بر اساس نتايج به‌دست‌ آمده با افزايش سطح تنش خشكي شاخص‌هاي رشدي گياه به‌طور معني¬داري كاهش يافت. بيشترين ارتفاع گياه، تعداد برگ، وزن تر و خشك اندام هوايي و ريشه در تنش خشكي 60 درصد ظرفيت مزرعه كه با بقاياي گياه روناس تيمار شده بودند، حاصل شد. كم¬ترين وزن تر و خشك ريشه و گل در تمام سطوح خشكي در گياهان تيمار شده با پالم پيت به دست آمد. گياهاني كه با پالم پيت تيمار شده بودند در هر سه سطح تنش خشكي وارد فاز زايشي و توليد گل نشدند. تنش خشكي اثر معني¬دار بر ميزان آنزيم كاتالاز، پروتئين كل و RWC نداشت ولي به¬طور معني¬داري ميزان آنزيم پراكسيداز را در گياه افزايش داد. به‌طوركلي، نتايج به دست آمده نشان داد كه بقاياي گياه روناس در مقايسه با ساير تيمارها، به خوبي توانست مقاومت گياه هميشه‌بهار را به تنش خشكي افزايش دهد. با توجه به هزينه كم، قدرت بالاي نگه¬داري رطوبت و تخلخل بالا، بقاياي روناس مي-تواند به‌عنوان بستر كشت مطلوب در مناطق خشك جهت كاهش مصرف آب مورد استفاده قرار گيرد.

Drought is one of the important environmental stresses that cause decreasing of production and yield in arid and semi-arid areas. The aim of this study was using of some amendment materials in soil to increase pot marigold plant (Calendula officinalis L.) resistance to drought stress. Experiments were performed in factorial according a completely randomized design with three replications. Treatment were consisted of six amendment compounds (control (only soil), 1 and 2 g/kg nano- potassioum fertilizer, 30% of vase volume cocopeat, 30% of vase volume palm peat and 30% of vase volume madder plant residues) in three levels of drought stress (40, 60 and 80% of field capacity). According to the results by increasing the drought level, growth parameters significantly decreased. The highest plant height, leaf number, shoot and roots fresh and dry weight obtained in plant treated by madder plant residue with 60% field capacity drought stress. The lowest fresh and dry weight of flower and root in all drought levels obtained in plants were treated by palm peat. Plants that were treated with palm peat in all three levels of drought stress did not entered to reproductive phase and did not produce any flower. Drought stress had no significant effect on catalase, total protein and RWC but significantly increased the amount of peroxidase enzyme in the plant. Generally, obtained results showed that madder plant residues could increase pot marigold resistance against drought stress well in comparison to the other treatments. Regard to low cost, high moisture keeping and high porosity of madder plant residues, it could be used in arid land as a suitable substrate to reduce water consumption.

10/7/2017 12:00:00 AM

139

HS24

خانم فتوحي