اثربخشي مداخله مبتني بر يكپارچگي مجدد خانواده بر تاب‌آوري، صميميت و رضايت زناشويي همسران زندانيان

The effectiveness of intervention based on family reintegration on resilience, intimacy and marital satisfaction of prisoners’ wives

نوري احمدآبادي طيبه Noori Ahmadabadi Tayebe

رضاپور ميرصالح ياسر Rezapoormirsaleh Yaser

بهجتي فاطمه Behjati Fateme

علوم انساني و علوم اجتماعي

روانشناسي

99ص

يكپارچگي مجدد خانواده , تاب‌آوري , صميميت , رضايت زناشويي , زندانيان

Family reunification , resilience , intimacy , marital satisfaction , prisoners

گرايش برخي از افراد به جرم، آسيب‌هاي زيادي را براي خانواده‌هاي اين افراد در پي دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي مداخله‌ي مبتني بر يكپارچگي مجدد خانواده بر تاب‌آوري، صميميت و رضايت زناشويي همسران زندانيان بوده است. طرح پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با پيش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه گواه بوده است. جامعه آماري متشكل از كليه زنان داراي همسر بود كه با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس، 30 نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفري (آزمايش و گواه) منتخب شدند. شركت‌كنندگان هر دو گـروه قبل و بعد از شركت در جلسات آموزشي به پرسشنامه¬هاي كونور و ديويدسون (2003)، صميميت باگاروزي (2001) و پرسشنامه رضايت زناشويي اولسون (1998) پاسخ دادند. در اين پژوهش مداخله مبتني بر يكپارچگي مجدد خانواده در 12 جلسه درماني به اعضاي گروه آموزشي داده شد. گروه گواه در طول اين مدت هيچگونه مداخله اي دريافت نكرد. داده‌هاي پژوهش با روش تحليل آزمون كوواريانس چندمتغيري و در سطح معني‌داري 05/0 تحليل شدند. نتايج نشان داد كه مداخله‌ي مبتني بر يكپارچگي مجدد خانواده بر تاب‌آوري، صميميت و رضايت زناشويي همسران زندانيان موثر بوده است.

The purpose of the present study was to investigate The effectiveness of intervention based on family reintegration on resilience, intimacy and marital satisfaction of prisoners’ wives. The design of this study was quasi-experimental with pretest-posttest and control group. The statistical population consisted of all women with spouse who were selected by convenience sampling method and 30 persons were selected and randomly divided into two groups (15 in each group). Participants in both groups responded to the Conor & Davidson (2003), Intimacy of Baggage (2001) and Olson Marital Satisfaction Questionnaire (1998) before and after the training sessions. In this study, family re-intervention intervention was taught to the group members in 12 treatment sessions. But the control group received no intervention during this time. Finally, the data were analyzed by multivariate analysis of covariance at the significant level of 0.05. The results showed that intervention based on family reunification was effective on resilience, intimacy and marital satisfaction of prisoners' wives.

10/22/2019 12:00:00 AM

17

18

طيبه نوري احمدآبادي