چكيده :
خشونت به عنوان هر رفتاري كه با قصد و نيت آشكار يا پنهان براي وارد كردن آسيب فيزيكي، رواني و جنسي به فرد ديگر صورت گيرد، شناخته ميشود. هر عمل خشونتآميز مبتني بر جنسيت كه سبب آزار و اذيت زنان شود، خشونت عليه زنان گفته ميشود. از آنجايي كه زنان به عنوان يكي از عناصر اصلي خانواده، نقش حياتي و سرنوشتسازي در روابط خانوادگي برعهده دارند، اگر از لحاظ جسماني يا رواني آسيبي بيبينند، به تبع بر كل نظام خانواده تاثير خواهد گذاشت. به همين منظور هدف از پژوهش حاضر ارائه بسته آموزشي مبتني بر درمان ساختاري خانواده براساس تحليل كيفي ادراك زنان قرباني خشونت از ساختار قدرت در خانواده ميباشد. اين مطالعه از نوع آميخته و به صورت كيفي_كمي بود كه البته وزن اصلي اين پژوهش به روش كيفي مربوط ميشد. در روش كيفي براي جمع آوري اطلاعات از مصاحبه نيمه ساختار يافته بر روي 11نفر از زنان قرباني خشونت استفاده شد. اين زنان به روش نمونهگيري هدفمند انتخاب شده و نمونهگيري تا جايي ادامه پيدا كرد كه پاسخهاي آنها به اصطلاح به حالت اشباع رسيد. براي تحليل دادهها در اين بخش، از نظريۀ زمينهاي و سه شيوۀ كدگذاري باز، محوري و انتخابي استفاده شد. در بخش كمي نيز با استقاده از مطالعه تك موردي بر روي 2 تن از زنان قرباني خشونت از مقياس خشونت خانگي عليه زنان محسني تبريزي و شفقت خود نف در طي مراحل خط پايه، درمان و پيگيري، استفاده شد. براي تحليل دادهها در بخش كمي نيز از روش تحليل نموداري، شاخص تغيير پايدار و درصد بهبودي استفاده شد. يافتهها در بخش كيفي نشان داد كه ساختار خانواده از نظرزنان قرباني خشونت شامل ابعاد پذيرش خشونت، پذيرش نظام مردسالاري، ازخودگذشتگي افراطي، ساختاربدعملكردخانواده، پذيرش حقارت زنان، حفظ روابط ناسالم، پذيرش ازدواج تحميلي، ضرورت ازدواج در زندگي است. و در نهايت مدل پارادايمي، براساس تحليل ساختار خانواده از نظر زنان قرباني خشونت خانگي استخراج و طراحي شد. در بخش كمي نيز يافتهها حاكي از آن بود كه برنامه مداخلهاي مبتني بر تغيير ادراك زنان قرباني خشونت از ساختار قدرت در خانواده تأثيرمعناداري بر كاهش باورهاي مردسالارانه و افزايش شفقت خود به همراه داشته است. با توجه به يافتههاي پژوهش ميتوان نتيجه گرفت كه باور داشتن به برابري حقوق زن و مرد و نداشتن باورهاي مردسالارانه ميتواند موجب كاهش پذيرش خشونت در زنان قرباني خشونت شود. به همين دليل ميتوان براي تغيير باورهاي سنتي و غلط مردسالارانه در زنان قرباني خشونت از برنامه مداخله اي مبتني بر تغيير ادراك زنان قرباني خشونت از ساختار قدرت در خانواده استفاده كرد و علاوه بر اين شفقت خود را در آنها افزايش داد.
چكيده انگليسي :
Violence is known as any behavior to inflict physical, psychic, and sexual harm to another person, whether it be overt or covert. Violence against women is Any act of gender-based violence that results in harm or suffering to women. since women are one of the main elements of family, they play a crucial role in family relationships, and if they are physically or mentally damaged, it will affect the whole family system. Therefore, the aim of this study is Developing a structural family therapy protocol based on qualitative analysis of perceptions of women victims of domestic violence from power structure in family. This was a mixed study with a qualitative-quantitative approach. However, the main weight of this research was related to the qualitative method. In the qualitative approach, semi-structured interviews with 11 women who were victims of violence were used to collect data. These women were selected by purposive sampling and the sampling process continued until their answers reached the so-called state of saturation. The grounded theory and three open, axial, and selective coding methods were used to analyze the data in this section. in the quantitative section, a single case study on two victim women was conducted using the Moseni Tabrizi’s scale (domestic violence against women) and Neff's self-compassion scale in the stages of baseline, treatment and pursuit. Graph analysis, sustainable change index and recovery percentage were used for data analysis in quantitative section. findings in the qualitative section showed that family structure from the viewpoint of victim women includes violence acceptance, acceptance of patriarchal system, extremist devotion, bad function of family structure, acceptance of women's inferiority, maintaining unhealthy relationships, accepting forced marriage, and necessity of marriage in life. Finally, paradigmatic model was extracted and designed based on family structure analysis in terms of women who are victims of domestic violence. in the quantitative section, the findings showed that the intervention program based on changing the victim women’s perception of family power structure has decreased patriarchal beliefs and increased self-compassion significantly. according to the results, it can be concluded that belief in equality of men and women and lack of patriarchal beliefs can decrease the acceptance of violence in victim women. Thus, to change the traditional beliefs and patriarchal stereotypes in victim women, it is possible to use an intervention program based on the change in women's perception of family power structure and also increment of their self-compassion.
