بررسي نقش ميانجي صميميت زناشويي در ارتباط بين خود متمايز سازي و سبك هاي دلبستگي با رضايت جنسي (مورد مطالعه: پرستاران زن شهر يزد)

A Study of the mediating Role of Marital Intimacy in the Relationship between Self dif-ferentiation and Attachment Styles with Sexual Satisfaction (Study case: Female Nurses of Yazd)

عباسپور فرزانه Abbaspour Farzaneh

بهجتي فاطمه Behjati Fatemeh

رضاپور ياسر Rezapour Yaser

مشاوره گرايش مشاورهي خانواده

علوم انساني و علوم اجتماعي

مشاوره

111ص

خود متمايز سازي , دلبستگي , رضايت جنسي , صميميت زناشويي , پرستار

Nurse , Self-Differentiation , Attachment , Sexual Satisfaction , Marital Intimacy

رضايت جنسي از مهم¬ترين تعيين¬كننده¬هاي عملكرد سالم نهاد خانواده است. عوامل بسياري بر رضايت جنسي تأثيرگذار هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي صميميت زناشويي در ارتباط بين خود متمايز سازي و سبك¬هاي دلبستگي با رضايت جنسي در زنان پرستار بيمارستان¬هاي شهر يزد انجام شده است. مطالعة حاضر، مطالعه¬اي توصيفي- علي با روش مدل¬يابي معادلات ساختاري بود و جامعه آماري آن را تمامي زنان پرستار بيمارستان¬هاي شهر يزد در سال 1396 تشكيل مي¬دهند، كه تعداد 200 نفر از آن¬ها با استفاده از روش نمونه گيري خوشه¬اي چند مرحله¬اي انتخاب شده¬اند. در اين پژوهش براي جمع¬آوري داده¬ها از پرسشنامه خود متمايز سازي اسكورن و فريدلندر (1998)، پرسشنامه دلبستگي كولينز و ريد (1990)، پرسشنامه صميميت زناشويي واكر و تامپسون (1983) و پرسشنامه رضايت جنسي هادسون، هريسون و كروسكاپ (1981) استفاده و تحليل داده¬ها، آزمون همبستگي پيرسون با استفاده از نرم افزار 22 SPSS و مدل¬يابي معادله ساختاري با استفاده از نرم افزار 24 Amosانجام شده است. يافته¬ها نشان داد دلبستگي ايمن (001/0 > P)، دلبستگي اجتنابي (01/0 > P) و صميميت زناشويي (001/0 > P) تأثير مستقيم معناداري بر رضايت جنسي مي¬گذارند. همچنين دلبستگي اجتنابي (01/0 > P) و دوسوگرا (05/0 > P) بر صميميت زناشويي اثر مستقيم و معناداري دارد. دلبستگي اجتنابي (01/0 > P) و دوسوگرا (05/0 > P) از طريق صميميت زناشويي بر رضايت جنسي تأثير غير مستقيم دارد. اثر غيرمستقيم خود متمايزسازي و دلبستگي ايمن به واسطه صميميت زناشويي بر رضايت جنسي به لحاظ آماري معنادار نيست (05/0 < P). همچنين اثر مستقيم خود متمايز سازي و دلبستگي ايمن بر صميميت زناشويي معنادار نشده است (05/0 < P). مدل مفروض در پژوهش حاضر از برازش خوبي برخوردار است. نتايج پژوهش حاكي از آن بود كه صميميت زناشويي مي¬تواند واسطه¬اي در پيش بيني تغييرات رضايت جنسي توسط دلبستگي باشد. بنابراين؛ متناسب يا يافته¬هاي پژوهش استفاده از آموزش¬هاي مؤثر جهت تعديل سبك دلبستگي و ارتقاء صميميت زناشويي پرستاران مي¬تواند به بهبود و افزايش رضايت جنسي پرستاران كمك نمايد و درمانگران نيز مي¬توانند با به كارگيري اين راهبردها به نتايج مطلوبي دست يابند.

The aim of this study was to investigate the mediating role of marital intimacy in the relationship between self-differentiation and attachment styles with sexual satisfaction in female nurses in Yazd hospitals. The present study was a descriptive-correlational study of structural equation modeling. The statistical population was all female nurses of hospitals in Yazd in 1396; 200 of them were selected using a multistage cluster sampling meth-od. In this research, the Skowron and Friedlander’s self-differentiation questionnaire (1998), Collins & Read’s attachment questionnaire (1990), Walker & Thompson’s marital intimacy questionnaire (1983), and Hudson, Harrison & Kruskapp’s sexual satisfaction questionnaire (1981) were adopted for data collection. Pearson’s cor-relation test, using twenty-second version of SPSS software, and structural equation modeling, using twenty-fourth version of Amos software, were used to analyze the data. Findings demonstrated that secure attachment (P <0.001), avoidant attachment (P <0.01) and marital intimacy (P <0.001) had a direct meaningful effect on sexual satisfaction. Moreover, avoidant attachment (P <0.01) and ambivalent attachment (P <0.05) had a direct and sig-nificant effect on marital intimacy. The avoidant attachment (P <0.01) and ambivalent attachment (P <0.05) had an indirect effect on sexual satisfaction through marital intimacy. The indirect effect of self-differentiation and secure attachment through marital intimacy on sexual satisfaction was not statistically significant (P >0.05). Al-so, direct effect of self-differentiation and secure attachment on marital intimacy was not significant (P >0.05). The assumed model in this study had a good fit. The results of the research indicated that marital intimacy could be a mediator in predicting the changes in sexual satisfaction by attachment styles. Therefore, based on the re-search findings, paying attention to nurses’ marital intimacy and attachment styles are recommended. The use of effective education for enhancement of nurses’ attachment style and marital intimacy can help to improve and increase the nurses' sexual satisfaction and therapists can also achieve desired results using these strategies.

10/17/2018 12:00:00 AM

184

C12

خانم فتوحي