عنوان :
بررسي اثرات ضدسرطاني كتوپروفن و ويتامينD بر ميزان بيان ژن HE4و زيستپذيري سلولهاي سرطاني تخمدان رده A2780S
عنوان به انگليسي :
Investigation of the anticancer effects of ketoprofen and vitamin D on expression of HE4 gene and viability ovarian cancer cells A2780S cell line
نويسنده اصلي :
يحيايي مريم Yahyaie Maryam
استاد راهنما :
مجيد مروتي شريف آباد Morovati SharifAbad Majid , الهام صالحي Salehi Elham
استاد مشاور :
سركارگر فاطمه Sarkargar Fateme , پورقنبري غلامحسين pourghanbari Gholamhosein
رشته تحصيلي :
زيستشناسي جانوري- زيست شناسي سلول و تكويني
كليدواژه فارسي :
سرطان تخمدان , ردهسلولي A2780S , ويتامينD , كتوپروفن , ژن HE4
كليدواژه لاتين :
Ovarian cancer , A2780S Celll line , Vitamin D , Ketoprofen , HE4 Gene
چكيده :
سرطان تخمدان يكي از بدخيميهاي شايع زنان است كه در ايران دومين علت مرگومير نسبت به ساير بيماريهاي ژنيكولوژيك را به خود اختصاص داده است. نرخ كشندگي بالاي آن، ناشي از تأخير در تشخيص ميباشد. مطالعات اپيدميولوژيكي بسياري نشان ميدهد كه كاهش توليد ويتامينD باعث افزايش ابتلا به سرطان تخمدان ميشود. مسيرهاي بيولوژيكي گستردهاي مانند تقسيمسلولي، تمايز و مرگسلولي، ايجاد موتاسيون در گيرنده آن باعث كاهش دريافت ويتامينD و نتيجتاً افزايش خطر ابتلا به سرطان تخمدان ميگردد؛ همچنين با توجه به نقش آنزيمهاي سيكلواكسيژناز و توليد پروستاگلاندين E2 در ايجاد ضايعات توموري، NSAIDها با مهار COX و القاي مرگسلولي از طريق فعالسازي كاسپاز و متوقف ساختن چرخهسلولي، خاصيت ضدتوموري نشان ميدهند؛ علاوه بر آن به كارگيري تركيباتي به عنوان مهاركننده غيرانتخابي سيكلواكسيژنازها مانند كتوپروفن ميتواند مانع از ايجاد سرطان شود. پيشرفتهاي اخير در زمينه تكنولوژيهاي ژنوميك و پروتئوميكس منجر به شناخت بيوماركرهايي براي تشخيص سرطان تخمدان شده است. يكي از حساسترين تومورماركرهايي كه بررسي بيماري يا پيشرفت سرطان اپيتليال تخمدان شناخته شده، HE4 است. بيان اين ژن در انواع مختلف سرطان تخمدان افزايش مييابد. اين مطالعه به منظور تعيين اثرات ضدسرطاني كتوپروفن و ويتامينD بر زيستپذيري سلولهاي سرطاني تخمدان رده A2780S و ميزان بيان ژن HE4 انجام شد. در اين راستا از ردهسلولي A2780S سرطان تخمدان استفاده شد و از روشهاي متداول كشتسلولي استفاده گرديد. براي محاسبه IC50، سلولها با غلظتهاي مختلف كتوپروفن و ويتامينD به مدت 24 ساعت تيمار شدند، سپس سلولها با غلظت دارويي مناسب به دستآمده از روش IC50 تيمار و به مدت 24، 48 و72 ساعت انكوبه شدند. بدين نحو غلظت و زمان مؤثر داروها تعيين شد. سپس سلولها براي استخراج RNA كشت شدند. پس از استخراج RNA، سنجش كيفيت، ميزان جذب نوري نمونهها و ميزان غلظت مورد نياز به وسيله دستگاه نانودراپ بررسي شد. پس از آن سنتز cDNA صورت گرفت. از آزمون Real time PCR براي سنجش اثر داروها بر تغيير بيان ژن HE4 استفاده شد و از طريق روش -ΔΔCT2 آناليز صورت گرفت. نهايتاً تغييرات بياني توسط روشهاي آماري در نرمافزار Excel و GraphPad Prism انجام شد. نتايج IC50 نشان داد، داروي كتوپروفن با غلظت µM7/583 و ويتامينD با غلظت µM359/0، حداقل دوزي هستند كه باعث زندهماني 50 درصد سلولها ميشوند، همچنين بيشترين كاهش در ميزان سلولهاي زنده نسبت به گروه كنترل در زمان 24 ساعت براي هر دو دارو با 05/0P< معنادار بود. بيان ژن HE4 در سلولهايي كه با داوري كتوپروفن تيمار شده بودند در مقايسه با سلولهاي گروه كنترل، كاهش يافت كه فعاليت ضدسرطاني كتوپروفن و كاهش زيستپذيري سلولهاي سرطاني تخمدان را اثبات مينمايد؛ اما تيمار سلولها با ويتامينD موجب افزايش بيان HE4 شد كه نشاندهنده اثر منفي ويتامينD در مقابله با سرطان، زماني كه به تنهايي در تيمارسلولي مورد استفاده قرار گيرند، ميباشد. هنگامي كه كه هر دو دارو بهطور همزمان استفاده شدند، باعث كاهش بيان ژن شد و روند كاهش بيان در سلولهايي كه به تنهايي داروي كتوپروفن را دريافت كرده بودند، نسبت به سلولهايي كه هر دو دارو را به صورت همزمان دريافت كردند، بيشتر بود. تحقيقات بيشتري جهت تأييد اين نتايج و شناسايي دقيق مكانيسم عمكرد اين دو دارو در آينده ضرورت دارد.
چكيده انگليسي :
As one of the most prevalent female malignancies, ovarian cancer has been recognized as the second cause of mortality among Iranian women compared to other gynecological diseases. Its high mortality rate could be assigned to its delayed diagnosis. Numerous epidemiological studies have indicated that a decline in the production of vitamin D can enhance the risk of ovarian cancer. Various biological pathways such as cell division, differentiation, and death, as well as a mutation in vitamin D receptor, may decrement vitamin D intake leading to an increased risk of ovarian cancer. Regarding the role of cyclooxygenase enzymes and prostaglandin E2 production in tumor lesions, NSAIDs can exhibit antitumor behavior through COX inhibition and apoptosis induction by caspase activation and stopping the cell cycle. Furthermore, some compounds can serve as non-selective inhibitors of cyclooxygenases (such as ketoprofen) and prevent cancer development. Recent advances in genomics and proteomics have resulted in the identification of several biomarkers for ovarian cancer diagnosis. HE4 is one of the most sensitive tumor markers capable of detecting disease emergence or progression of ovarian epithelial cancer whose expression is incremented in various types of ovarian cancer. This present study is aimed to determine the anticancer effects of ketoprofen and vitamin D on the viability of the A2780S ovarian cancer cell line and HE4 expression level. In this regard, ovarian cancer A2780S cell line was tested using conventional cell culture methods. To determine IC50, the cells were treated with different concentrations of ketoprofen and vitamin D for 24 hours; then the cells with the appropriate drug concentration obtained from the IC50 method were treated and incubated for 24, 48, and 72 h. In this way, the effective drug concentration and treatment time were determined. The cells were then cultured for RNA extraction. After RNA extraction, quality assay, the optical absorption of samples, and the required concentration were assessed using a nanodrop device. Afterward, cDNA was synthesized and the real-time PCR test was employed to analyze the effect of drugs on the variation of the HE4 gene expression using 2-ΔΔCT method. Finally, expression variations were evaluated by statistical methods as implemented in Excel and GraphPad Prism. According to the IC50 results, the minimum doses of ketoprofen and vitamin D resulting in the cell viability of 50% were 583.7 and 0.359 µM, respectively. Moreover, the greatest reduction in the number of viable cells (compared to the control group) occurred after 24 h for both drugs which was significant (P <0.05). The HE4 expression showed a reduction in ketoprofen-treated cells as compared to the controls reflecting the anticancer activity of ketoprofen and the reduced viability of ovarian cancer cells. However, cell treatment with vitamin D increased the expression of HE4, indicating the negative effect of vitamin D on cancer when used alone. Co-administration of both drugs declined the gene expression. The rate of expression decrease was higher in the cells receiving ketoprofen alone as compared to those simultaneously treated with both drugs. Further studies are required to confirm these findings and identify the precise mechanism of action of these two drugs.
تاريخ دفاع :
10/19/2020 12:00:00 AM
واردكننده اطلاعات :
مريم يحيايي
