عنوان :
اثربخشي آموزش فرزند پروري مثبت بر استرس و خودكارآمدي والدگراي زنان سرپرست خانوار داراي فرزند نوجوان
عنوان به انگليسي :
The effectiveness of positive parenting education on stress and parenting self-efficacy of female-headed households with adolescent children
نويسنده اصلي :
خداشناس الهه khodashenas Elahe
استاد راهنما :
چوب فروش زاده آزاده choob foroushzade Azade
استاد مشاور :
احمدي زهرا ahmadi Zahra
رشته تحصيلي :
مشاوره گرايش مشاورهي خانواده
دانشكده :
علوم انساني و علوم اجتماعي
كليدواژه فارسي :
فرزندپروري مثبت , استرس والدگري , خودكارآمدي والدگري , زنان سرپرست خانوار
كليدواژه لاتين :
Positive parenting , Parenting stress , Parenting self-efficacy , Household headed women
چكيده :
هدف: عوامل خطرساز خانوادگي مانند فرزندپروري ناكارآمد والدين به ويژه مادران ميتواند بر مشكلات عاطفي و رفتاري در نوجوانان و افزايش مشكلات روانشناختي والدين مانند استرس و خودكارآمدي والدگري تاثير بگذارد. هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي برنامه فرزندپروري مثبت بر استرس والدگري و خودكارآمدي والدگري زنان سرپرست خانوار داراي فرزند نوجوان مي باشد.
روش: پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با پيش آزمون و پس آزمون مي باشد. جامعه پژوهش را كليه زنان سرپرست خانوار تحت حمايت كميته امداد شهر يزد در سال 1397 كه داراي فرزند نوجوان بودند تشكيل مي دادند. نمونه پژوهش شامل 20 زن سرپرست خانوار بودند كه به شيوه در دسترس انتخاب شدند و به شيوه تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل تخصيص داده شدند. به منظور سنجش متغيرهاي پژوهش از پرسشنامه خودكارآمدي والدگري دومكا و همكاران (1996) و پرسشنامه تنيدگي والدين ابدين (1967) استفاده شد.
يافته ها: تحليل كواريانس نشان داد كه آموزش فرزندپروري مثبت بر كاهش استرس والدگري و بهبود خودكارآمدي والدگري زنان سرپرست خانوار داراي فرزند نوجوان تاثير دارد (05/0P<).
بحث و نتيجه گيري: با توجه به تاثير آموزش فرزندپروري مثبت بر كاهش استرس و خودكارآمدي والدگري زنان سرپرست خانوار به نظر مي رسد كه متخصصان سلامت روان مي توانند از اين شيوه در جهت بهبود سلامت روانشناختي زنان و كاهش ناسازگاري هاي رفتاري فرزندان استفاده كنند.
چكيده انگليسي :
Purpose: Family risk factors such as dysfunctional parenting, especially in mothers, can affect emotional and behavioral problems in adolescents and increase parents' psychological problems such as stress and parental self-efficacy. The purpose of the present study was to evaluate the effectiveness of positive parenting program on parenting stress and parenting self-efficacy in female-headed households with adolescent children.
Method: This is a quasi-experimental study with pre-test and post-test. The study population consisted of all women heads of households supported by Yazd City Relief Committee in 1397 with teenage children. The sample consisted of 20 female heads of households who were selected through available sampling and randomly assigned to two experimental and control groups. To evaluate the research variables, Domka's Parenting Self-Efficacy Questionnaire (1996) and Obdin Parenting Stress Questionnaire (1967) were used.
Results: Analysis of covariance showed that positive parenting education had an effect on reducing parenting stress and improving parenting self-efficacy in female-headed households with adolescent children (P <0.05).
Conclusion: Considering the effect of positive parenting education on reducing stress and self-efficacy of parenting women, it seems that mental health professionals can use this method to improve women's psychological health and reduce children's behavioral incompatibility.
تاريخ دفاع :
9/30/2019 12:00:00 AM
واردكننده اطلاعات :
الهه خداشناس
