عنوان :
بررسي كيفي عوامل مؤثر بر اميدشغلي در معتادين بهبوديافته: ارائه يك الگوي مداخلهاي
عنوان به انگليسي :
qualitative investigation of factors affecting job prospects in recovered drug addicts: presenting an intervention model
نويسنده اصلي :
قاضي عسگر زهرا السادات ghazi asgar zahra
استاد راهنما :
رضاپور ميرصالح ياسر rezapour mirsaleh yaser
رشته تحصيلي :
مشاوره گرايش مشاورهي توانبخشي
دانشكده :
علوم انساني و علوم اجتماعي
كليدواژه فارسي :
اعتياد،اميدشغلي،مسيرشغلي
كليدواژه لاتين :
addiction, work hope, career development
چكيده :
هدف پژوهش پيش رو ارائه يك الگوي مداخله¬اي بر اميد شغلي معتادين و معتادين در حال بهبودي بود. اين الگو برگرفته از تحليل ديدگاههاي بهبود يافتگان از مواد مخدر بود. طرح از نوع آميخته (كيفي- كّمي) و استوار بر مطالعه كيفي بود. از تحليل كمي تنها در راستاي تاييد يافتههاي تحليل كيفي استفاده شد. در بخش كيفي مصاحبهاي عميق و نيمه ساختار يافته با 11 معتاد بهبوديافته از جامعه معتادين بهبوديافتهي شهرستان خميني شهر، استان اصفهان در سال 1400 انجام شد. نمونهگيري اين بخش از پژوهش به صورت هدفمند بود. پس از آنكه مصاحبهها به اشباع رسيد متوقف و بر اساس آن آموزشي طراحي شد. در بخش كمي اثرگذاري آموزش ارزيابي شد. تمامي معتادين و معتادين در حال بهبودي شهرستان خميني شهر در استان اصفهان، سال 1400 جامعه طرح كمي بود. نمونهگيري به روش در دسترس و با در نظر گرفتن نمرات كسب شده در پرسشنامه اميد شغلي جانتون و وترستون (2006) انجام شد. روش نيمه آزمايشي پيش آزمون _پس آزمون با گروه گواه بخش كمي را پيش برد. پس از اجراي پيش آزمون آموزش برگرفته از مصاحبههاي بخش كيفي بر گروه آزمايش در 8 جلسه 90 دقيقه اي 2 بار در هفته اجرا شد. پس آزمون بر روي هر دو گروه اجرا و دادهها با تحليل كوواريانس تكمتغيري (ANCOVA) در نرم افزار SPSS20 تجزيه و تحليل شد. تجزيه و تحليل دادهها همراه با يك آزمون پيگيري تفاوت معنادار ميانگينها در مرحله پس آزمون نسبت به پيش آزمون را نشان داد. اين تفاوت اثربخشي آموزش مداخلهاي اميد شغلي بر نگرش معتادين و معتادين در حال بهبودي را اثبات كرد. به نظر ميرسد با آموزش راهبردهايي جهت افزايش اميد در شغل ميتوان به آنها كمك كرد تا با پذيرش خود، آشنايي با مؤلفههاي مؤثر بر افزايش اميد در شغل، آشنايي با مهارتهاي ارتباطي و راههاي كسب اعتبار و اعتماد ديگران در راستاي رشد در مسير شغلي گام بردارند.هدف پژوهش پيش رو ارائه يك الگوي مداخله¬اي بر اميد شغلي معتادين و معتادين در حال بهبودي بود. اين الگو برگرفته از تحليل ديدگاههاي بهبود يافتگان از مواد مخدر بود. طرح از نوع آميخته (كيفي- كّمي) و استوار بر مطالعه كيفي بود. از تحليل كمي تنها در راستاي تاييد يافتههاي تحليل كيفي استفاده شد. در بخش كيفي مصاحبهاي عميق و نيمه ساختار يافته با 11 معتاد بهبوديافته از جامعه معتادين بهبوديافتهي شهرستان خميني شهر، استان اصفهان در سال 1400 انجام شد. نمونهگيري اين بخش از پژوهش به صورت هدفمند بود. پس از آنكه مصاحبهها به اشباع رسيد متوقف و بر اساس آن آموزشي طراحي شد. در بخش كمي اثرگذاري آموزش ارزيابي شد. تمامي معتادين و معتادين در حال بهبودي شهرستان خميني شهر در استان اصفهان، سال 1400 جامعه طرح كمي بود. نمونهگيري به روش در دسترس و با در نظر گرفتن نمرات كسب شده در پرسشنامه اميد شغلي جانتون و وترستون (2006) انجام شد. روش نيمه آزمايشي پيش آزمون _پس آزمون با گروه گواه بخش كمي را پيش برد. پس از اجراي پيش آزمون آموزش برگرفته از مصاحبههاي بخش كيفي بر گروه آزمايش در 8 جلسه 90 دقيقه اي 2 بار در هفته اجرا شد. پس آزمون بر روي هر دو گروه اجرا و دادهها با تحليل كوواريانس تكمتغيري (ANCOVA) در نرم افزار SPSS20 تجزيه و تحليل شد. تجزيه و تحليل دادهها همراه با يك آزمون پيگيري تفاوت معنادار ميانگينها در مرحله پس آزمون نسبت به پيش آزمون را نشان داد. اين تفاوت اثربخشي آموزش مداخلهاي اميد شغلي بر نگرش معتادين و معتادين در حال بهبودي را اثبات كرد. به نظر ميرسد با آموزش راهبردهايي جهت افزايش اميد در شغل ميتوان به آنها كمك كرد تا با پذيرش خود، آشنايي با مؤلفههاي مؤثر بر افزايش اميد در شغل، آشنايي با مهارتهاي ارتباطي و راههاي كسب اعتبار و اعتماد ديگران در راستاي رشد در مسير شغلي گام بردارند.
چكيده انگليسي :
The aim of the upcoming research was to present amodel of intervention in the job hope of addicts and recovering addicts. This model was derived from the analysis of the views of drug addicts.The desing was of mixed type (quantitative-qualitative) and based on a qualitative study. Quantitative analysis was used only to confirm the findings of qualitative analysis. In the qualitative part, an in-depth an semi-structured interview was conducted with 11 recovered addicts from the community of recovered addicts in Khomeini shahr city,Isfahan province in 1400. The sanpling of this part of the research was purposeful. After the interviews reached saturation, they stopped and training was designed accordingly. In the quantitative section, the effectiveness of education was evaluated. Al the addicts and recovering addicts of Khomeini shahr city in Isfahan province in 1400 were a small community. Sampling was done by the available method and taking into account the scores obtained in juntunen andwettersten (2006) job expectancy questionnaire. A semi-experimental pre-test-post-test method with aquantitative control group was carried out. After the pre-test, the training take from the interviews of the qualitative section was carried out in the experimental group in 8 sessions of 90 minutes twice a week. The post-test was performent on both group and the data was analyzed by univariate analysis of covariance (ANCOVA) in SPSS20 software. Data analysis along with the follow-up test showed a significant difference in the averages in the post-test phase compared to the pre-test. This difference proved the effectiveness of job hope intervention training on the attitudes of addicts and recovering addicts. It seems that by teaching strategiec to increase hope in te job, They can be helped to accept themselves, get familiar with the factors that increase hope in the job, get familiar with communication skills and ways to gain the credit and trust of others in order to grow in the path take a job.
تاريخ دفاع :
3/6/2022 12:00:00 AM
واردكننده اطلاعات :
زهراالسادات قاضي عسگر
