عنوان :
اثر تنش خشكي و بيوچار بر عملكرد و اجزاي عملكرد دو واريته تجاري و بومي گوار ((Cyamopsis tetragonoloba L.
عنوان به انگليسي :
Effect of Drought Stress and Biochar on Yield and Yield Components of Two Commercial and local Guar Varieties (Cyamopsis tetragonoloba L.)
نويسنده اصلي :
حسين اللهي منصوره hoseinnollahy mansureh
استاد راهنما :
سلطاني گرد فرامرزي سميه soltani gerde faramarzi somayeh
استاد مشاور :
عزيزيان ابوالفضل azizian abolfazl , مفتاحي زاده حيدر meftahi zadeh heydar
رشته تحصيلي :
علوم و مهندسي آب گرايش آبياري و زهكشي
مقطع تحصيلي :
كارشناسي ارشد
دانشكده :
كشاورزي و منابع طبيعي
گروه :
علوم و مهندسي آب
مشخصات ظاهري :
تعداد صفحات پايان نامه 143
كليدواژه فارسي :
اصلاح¬كننده خاك , بيوچار , خشكي , صفات مورفوفيزيولوژيك , گوار
كليدواژه لاتين :
Soil amendment , Biochar , Water stress , Morphophysiological traits , Guar
چكيده :
چكيده خشكي يكي از تنش¬هاي غيرزيستي است و اثر مهمي بر كاهش عملكرد گياهان دارد. اصلاح¬كننده¬هاي آلي مانند بيوچار در شرايط تنش مي¬توانند براي گياه مفيد باشند. با توجه به لزوم كشت گياهان دارويي كم‌آبخواه و صنعتي، گياه گوار براي بررسي اثر تنش خشكي و اصلاح‌كنندۀ خاك (بيوچار) انتخاب شد. آزمايش به‌صورت كرت¬هاي دو بار خردشده و در قالب طرح بلوك كامل تصادفي با سه تكرار اجرا شد. عامل اصلي، سه سطح تنش خشكي I1، I2 و I3 (دورهاي آبياري 10، 14 و 17 روز) و عامل فرعي اول دو گونۀ بومي (Saravan) و تجاري (RGC - 936) (V1 و V2) و عامل فرعي دوم سه سطح بيوچار B1، B2 وB3 (صفر، 5/0 و 1 درصد به‌ترتيب معادل حدوداً صفر، 5 و 10 تن در هكتار) بود. نتايج نشان داد كه اثرات اصلي دور آبياري بر صفات درصد صمغ، محتواي نسبي آب برگ، نشت يوني، كلروفيل a، غلظت عناصر كلسيم، منيزيم، فسفر، پتاسيم و سديم، شاخص سبزينگي، دماي پوشش گياهي، سطح برگ، وزن تر ريشه و اندام هوايي، وزن تر كل، طول و قطر ساقه، تعداد شاخۀ جانبي، تعداد غلاف، تعداد دانه در غلاف و كارايي مصرف آب و بر صفات EC و غلظت عناصر سديم و كلسيم در عمق 20 سانتي‌متري و pH، EC و غلظت عناصر سديم و كلسيم در عمق 40 سانتي‌متري خاك، اثرات اصلي واريته بر غلظت عناصر مذكور، شاخص سبزينگي، سطح برگ، وزن تر اندام هوايي، وزن تر كل، تعداد شاخۀ جانبي، تعداد غلاف و وزن هزاردانه و همچنين بر ECخاك در عمق 40 سانتي‌متري و اثرات اصلي بيوچار بر غلظت عناصر ذكرشده، نشت يوني، شاخص سبزينگي، سطح برگ، وزن تر و خشك ريشه و اندام هوايي، وزن تر كل و طول ريشه و ساقه و بر صفات pH، EC و غلظت كلسيم در عمق 20 سانتي‌متري و EC و غلظت كلسيم در عمق 40 سانتي‌متري در سطح احتمال پنج درصد معني‌دار نشان داد. اثر متقابل دور آبياري و واريته بر شاخص سبزينگي، غلظت پتاسيم برگ، تعداد شاخۀ جانبي، تعداد غلاف، تعداد خوشه و وزن هزاردانه و بر EC خاك در عمق 40 سانتي‌متري، اثر متقابل دور آبياري و بيوچار بر صفات كلروفيل a، شاخص سبزينگي، غلظت عناصر پتاسيم و سديم برگ، وزن تر ريشه، وزن تر و خشك اندام هوايي، وزن تر كل، طول ساقه و تعداد خوشه و بر غلظت منيزيم در عمق 20 سانتي‌متري و EC و غلظت كلسيم و منيزيم در عمق 40 سانتي‌متري خاك، اثر متقابل واريته و بيوچار بر شاخص سبزينگي و وزن تر ريشه و بر pH در عمق 20 سانتي‌متري و pH، EC و غلظت كلسيم و منيزيم در عمق 40 سانتي‌متري خاك و اثر متقابل دور آبياري، واريته و بيوچار بر شاخص سبزينگي در سطح احتمال پنج درصد معني‌دار شد. بيش‌ترين ميزان EC و غلظت كلسيم در عمق 20 و 40 سانتي‌متري خاك، بدون كاربرد بيوچار (شاهد) حاصل شد. در پارامترهاي گياهي، بيش‌ترين غلظت كلسيم (89/15 ميلي گرم بر گرم)، تعداد شاخۀ جانبي (74/7 عدد) و وزن هزاردانه (87/48 گرم) در واريتۀ هندي و بيش‌ترين غلظت فسفر (49/0 درصد)، سطح برگ (83/861 ميلي‌متر مربع) و تعداد غلاف (33/6 عدد) در واريتۀ بومي مشاهده شد. بين دو واريته از نظر غلظت عناصر منيزيم، پتاسيم و سديم و همچنين پارامترهاي شاخص كلروفيل و وزن تر اندام هوايي و كل تفاوت معني‌داري وجود نداشت. بيش‌ترين تعداد غلاف (67/6 عدد)، نشت يوني (25/46 درصد)، دماي پوشش گياهي (52/37 درجۀ سانتي‌گراد)، غلظت عناصر كلسيم (96/17 ميلي گرم بر گرم) و پتاسيم (32/67 ميلي گرم بر گرم) و كارايي مصرف آب (08/.0 گرم/ليتر) در تيمار I3 و بيش‌ترين كلروفيل a (53/1 ميلي‌گرم/گرم)، شاخص كلروفيل (47/98)، سطح برگ (43/890 ميلي‌متر مربع) و غلظت عناصر منيزيم (33/56 ميلي گرم بر گرم)، فسفر (51/0 درصد) و سديم (64/50 ميلي گرم بر گرم) در تيمار I2 به‌دست آمد. كم‌ترين تعداد دانه در غلاف (28/5 عدد)، نشت يوني (11/33 درصد)، دماي پوشش گياهي (79/33 درجۀ سانتي‌گراد)، غلظت عناصر پتاسيم (65/18 ميلي گرم بر گرم) و سديم (88/28 ميلي گرم بر گرم) و كارايي مصرف آب در آبياري شاهد و كم‌ترين وزن تر ريشه (58/2 گرم)، اندام هوايي (41/42 گرم) و كل (99/44 گرم)، طول (54/46 سانتي‌متر) و قطر (95/5 ميليمتر) ساقه، درصد صمغ (28/25 درصد)، محتواي نسبي آب برگ (28/0 درصد) و غلظت منيزيم (14/42 ميلي گرم بر گرم) در تيمار I3 حاصل شد. بيش‌ترين مقادير اكثر صفات اندازه¬گيري شده در تيمار يك درصد بيوچار حاصل شد. به طور كلي دور آبياري 14 روز با كاربرد يك درصد بيوچار در هر دو واريته نتايج بهتري را نشان داد.
چكيده انگليسي :
Abstract Drought is one of the abiotic stresses and has an important effect on reducing the yield of plants. Organic modifiers such as biochar can be useful for plants under stress conditions. Due to the necessity of cultivating low water-demanding and industrial medicinal plants, guar plant was chosen to investigate the effect of drought stress and soil conditioner (biochar).The experiment was carried out in the split split plots and in the form of a randomized complete block design with three replications. The main factor was three levels of drought stress I1, I2 and I3 (10, 14 and 17 days irrigation round) and the first sub-factor was two local (Saravan) and commercial (RGC - 936) varieties (V1 and V2) and the second sub-factor is three levels of biochar B1, B2 and B3 (zero, 0.5 and 1 percent respectively equivalent to approximately zero, 5 and 10 tons per hectare). At the end of the experiment, the physiological and morphological traits of the plant including the amount of chlorophyll a and b, chlorophyll index SPAD, relative leaf water content, ion leakage, vegetation temperature, leaf surface, water use efficiency, number of lateral branches, number of clusters, length and diameter Stem, length and number of pods, number of seeds per pod, weight of 1000 seeds, percentage of gum, fresh and dry weight of shoot, root and plant, root length, concentration of calcium, magnesium, phosphorus, sodium and potassium elements in leaves were measured. Also the concentration of sodium elements, calcium and magnesium, acidity and salinity at two depths of 0 to 20 and 20 to 40 cm soil were measured. The results showed that the maximum amount of EC and calcium concentration in the depth of 20 and 40 cm of the soil was obtained in the 0% biochar treatment. the highest concentration of calcium (15.89 mg/g), the number of lateral branches (7.74) and the weight of 1000 seeds (48.87 grams) were observed in the Indian variety and the highest concentration of phosphorus (0.49%), leaf surface (861.83 mm2) and the number of pods (6.33) were observed in the native variety. There was no significant difference between the two varieties in terms of the concentration of magnesium, potassium, and sodium elements, as well as the parameters of SPAD and fresh weight of shoot and total fresh weight of plant. The highest number of pods (6.67), ion leakage percentage (46.25%), vegetation temperature (37.52 ˚C), concentration of calcium elements (17.96 mg/g) and potassium (67.32 mg/g) and use efficiency water (0.08 kg/m3) in treatment I3 and the highest chlorophyll a (1.53 mg/g), SPAD (98.47), leaf area (890.43 mm2) and concentration of magnesium elements (58.33 mg/g), phosphorus (0.51 %) and sodium (50.64 mg/g) were obtained in I2 treatment. The lowest number of seeds in the pod (5.28 number), ion leakage percentage (33.11%), vegetation temperature (33.79 ˚C ), concentration of elements potassium (18.65 mg/g) and sodium (28.88 mg/g) and the efficiency of water consumption in irrigation for 7 days and the lowest fresh weight of roots (2.58 g), canopy (42.41 g) and total of plant (44.99 g), length (46.54 cm) and diameter (5.95 mm) ) of stem, gum percentage (25.28%), relative leaf water content (0.28%) and magnesium concentration (42.14 mg/g) were obtained in I3 treatment. The highest values of most of the measured traits were obtained in the treatment of 1% biochar. In general, the 14-day irrigation cycle with the application of 1% biochar showed better results in both varieties.
تاريخ دفاع :
2/28/2023 12:00:00 AM
شماره ركورد :
486
كد پايان نامه :
WSE12
واردكننده اطلاعات :
منصوره حسين اللهي
لينک به اين مدرک :

بازگشت