عنوان :
بررسي فقهي و حقوقي گستره اصل امربه معروف و نهي از منكر با تاكيد بر نحوه ي برخورد مردم با كارگزاران
عنوان به انگليسي :
Jurisprudential and legal examination of the scope of the principle of commanding the famous and prohibiting the denying with emphasis on the way people deal with agents.
نويسنده اصلي :
دهقان باغي معصومه Dehghan baghi Masoume
استاد راهنما :
غفوري چرخابي دكتر حسين Ghafouri Charkhabi Dr. Hossein
استاد مشاور :
فتاحي اردكاني دكتر حسين Fatahi Ardakani Dr. Hossein
رشته تحصيلي :
فقه و مباني حقوق اسلامي
دانشكده :
علوم انساني و علوم اجتماعي
گروه :
فقه و مباني حقوق اسلامي
كليدواژه فارسي :
امر¬به¬معروف و نهي¬از¬منكر، گستره¬ي فقهي و حقوقي، كارگزاران، حكومت، جامعه، تربيت اجتماعي
كليدواژه لاتين :
Enjoining what is known and prohibiting what is wrong, jurisprudence and legal scope, agents, government, society, social education
چكيده :
امربهمعروف و نهيازمنكر يكي از فروع دين است كه در اسلام بر هر مسلماني واجب است و همرديف فروع ديگري چون نماز و حج و روزه بيانشده است. در منابع اسلامي چون قرآن و حديث از بااهميتترين واجبات ديني برشمرده شده و همواره به خاطر اثرگذاري بر فرد و زندگي اجتماعي بر آن تأكيد شده است. كتب فقهي بسياري نيز اين فريضه را از جنبههاي مختلف بررسي كردهاند و شرايط وجوب و مراتب آن را از منابع ديني استخراج كردهاند. اين نوشته درصدد است تا به بررسي فقهي و حقوقي گستره اصل امربهمعروف و نهيازمنكر بپردازد و به اين سؤال پاسخ دهد كه تكليف مردم از منظر فقهي و حقوقي در برابر كارگزاران حكومت اسلامي در اين خصوص چيست؟ اين نوشته با استفاده از منابع كتابخانه¬اي_اسنادي و با رجوع به كتب روايي و همچنين به روش توصيفي-تحليلي به جمعآوري مطالب پرداخته است. يافته¬هاي تحقيق نشان ميدهد كه همان¬طور كه حاكم بهوسيله راهكارهايي همچون گسترش فرهنگ امرونهي در امور سياسي و اجتماعي، ارتقاء بينش اجتماعي، نهادينه كردن وجدان اجتماعي و الگوسازي به اجراي امربهمعروف و نهيازمنكر در جامعه ميپردازد؛ مردم نيز از باب امرونهي مسئولان و نظارت بر آنها از طرق مختلفي همچون نصيحت و خيرخواهي، انتقاد از حاكم و كارگزاران، شوراها و مشورت، مطبوعات و رسانههاي جمعي و همچنين اجتماعات و راهپيماييها به اعتراض حاكم و كارگزاران ميپردازند.
چكيده انگليسي :
Enjoining what is good and forbidding what is evil is one of the branches of religion that is obligatory for every Muslim in Islam, and it is also mentioned in the list of other branches such as prayer, pilgrimage, and fasting. In Islamic sources such as Quran and Hadith, it is listed as one of the most important religious duties and it has always been emphasized because of its impact on the individual and social life. Many jurisprudential books have examined this duty from different aspects and have extracted its obligatory conditions and levels from religious sources. This article aims to examine the legal and jurisprudential scope of the principle of enjoining what is known and forbidding what is wrong and to answer the question of what is the duty of the people from a jurisprudential and legal point of view to the agents of the Islamic government in this regard? This article has collected materials by using library-documentary sources and by referring to narrative books as well as descriptive-analytical method. The findings of the research show that as the ruler, through strategies such as expanding the culture of command and prohibition in political and social affairs, promoting social vision, institutionalizing social conscience and setting a pattern, he can implement the command of what is good and what is forbidden in the society. pay; People also protest against the ruler and officials in various ways, such as advice and benevolence, criticism of the ruler and agents, councils and consultation, the press and mass media, as well as gatherings and marches, regarding the commands and prohibitions of the officials and their supervision
تاريخ دفاع :
3/1/2023 12:00:00 AM
واردكننده اطلاعات :
معصومه دهقان باغي
