عنوان :
اثربخشي روان درماني حمايتي گروهي بر رشد پس از آسيب، تاب آوري و شفقت به خود بيماران مبتلا به سرطان
عنوان به انگليسي :
The Effectiveness of supportive group psychotherapy on posttraumatic growth, resilience and self- compassion in cancer patients
نويسنده اصلي :
فقاني رادكاني فاطمه faghani radkani fatemeh
استاد راهنما :
چوبفروش زاده آزاده choobforoushzade azade
استاد مشاور :
احمدي اردكاني زهرا ahmadi ardakani zahra
رشته تحصيلي :
روانشناسي عمومي
دانشكده :
علوم انساني و علوم اجتماعي
كليدواژه فارسي :
روان¬درماني حمايتي گروهي , رشد پس از آسيب , تاب¬آوري , شفقت به خود , سرطان
كليدواژه لاتين :
supportive group psychotherapy , posttraumatic growth , resilience , self- compassion , cancer
چكيده :
سرطان به عنوان يك بيماري مزمن در سراسر جهان شناخته شده است و به صورت يك دغدغه و مشكل اساسي براي پزشكان، روان¬پزشكان، روان¬شناسان و ديگر متخصصاني كه به نحوي با اين مسئله درگير مي¬باشند مطرح است. براي كاهش مشكلات روان-شناختي بيماران مبتلا به سرطان علاوه بر درمان¬هاي زيستي مانند دارودرماني، شيمي درماني و پرتودرماني بايد به سلامت روانشناختي اين بيماران نيز توجه ويژه¬اي شود؛ لذا پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي روان¬درماني حمايتي گروهي بر رشد پس از آسيب، تاب¬آوري و شفقت به خود بيماران مبتلا به سرطان انجام شد. بدين منظور طي يك طرح نيمه آزمايشي از نوع پيش¬آزمون، پس¬آزمون با گروه كنترل، از بين كليه بيماران مراجعه كننده به مركز پيش¬گيري و كنترل سرطان آلاء (مكسا) شهر اصفهان در سال 1398، 30 نفر كه ملاك¬هاي ورود را دارا بودند، به صورت در دسترس انتخاب و سپس با گمارش تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل گمارده شدند. گروه آزمايش به مدت 6 جلسه 90 دقيقه¬اي تحت مداخله قرار گرفتند. در پايان هر دو گروه در مراحل پس آزمون و پيگيري بعد از 3 ماه، مجدداً مورد ارزيابي قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مشخصات فردي، ابزار رشد پس از آسيب تدسچي و كالهون (2004)، پرسشنامه تاب¬آوري كانر و ديويدسون (2003) و مقياس شفقت به خود نف (2003) بود. در نهايت اطلاعات جمع¬آوري شده با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از تحليل داده¬ها نشان داد كه روان¬درماني حمايتي گروهي به عنوان مداخله¬اي كارا بر متغيرهاي رشد پس از آسيب، تاب¬آوري و شفقت به خود تأثير دارد؛ لذا فرض پژوهش مبني بر اثربخشي روان¬درماني حمايتي گروهي بر رشد پس از آسيب، تاب¬آوري و شفقت به خود بيماران مبتلا به سرطان تأييد گرديد؛ بنابراين اين شيوة مداخله به اين بيماران جهت بهبود و سازگاري بهتر كمك مي¬نمايد.
چكيده انگليسي :
Cancer is a chronic disease worldwide and a major concern for physicians, psychiatrists, psychologists, and other professionals who are somehow involved with this issue. The purpose of this study was to investigate the effectiveness of supportive group psychotherapy on posttraumatic growth, resilience and self- compassion in cancer patients. Thus, during a semi-experimental pre-test and follow-up test, among all patients referred to the ALA Cancer Prevention and Control Center (MAXA) in Isfahan, 30 people who met the entry criteria, randomly assigned to the experimental and control groups. The experimental group received 6 sessions 90-minute intervention. At the end, both groups were re-evaluated in the post-test and follow-up stages after 3 months. Research tools included demographic questionnaire, Tedeschi & Calhoun posttraumatic growth inventory, Connor-Davidson Resilience Scale and Neff Self-Compassion Scale. Finally, the collected data were analyzed using analysis of covariance. The results showed that supportive group psychotherapy as an effective intervention affects posttruamatic growth, resilience and self-compassion. Therefore, the hypothesis of research on the effectiveness of group supportive psychotherapy on posttruamatic growth, resilience and self-compassion in cancer patients is confirmed. Therefore, this intervention can help these patients to recover better.
تاريخ دفاع :
2/17/2020 12:00:00 AM
واردكننده اطلاعات :
فاطمه فقاني رادكاني
