عنوان :
بررسي پتانسيل استحصال آب باران در منطقه طالقان
عنوان به انگليسي :
Investigation of the rainwater harvesting potential in Taleghan Region
استاد راهنما :
عزيزيان ابوالفضل , نظري ساماني علي اكبر
رشته تحصيلي :
علوم و مهندسي آبخيزداري گرايش آبخيزداري شهري
دانشكده :
كشاورزي و منابع طبيعي
كليدواژه فارسي :
استحصال آب¬باران، جوي و پشته، رواناب، ريزحوزه، تراكم
كليدواژه لاتين :
Rainwater harvesting, Furrow, Runoff, Micro-catchment, Compaction
چكيده :
ريزش آب¬باران مي¬تواند دسترسي به آب سالم را در هر جايي فراهم نمايد. با توجه به وجود بارش¬هايي با پراكنش و توزيع نامناسب، انتخاب بهترين و مناسب¬ترين روش جهت جمع¬آوري و دسترسي به آب¬باران، يك مديريت و برنامه¬ريزي جامع را مي¬طلبد. استحصال آب¬باران يكي از شاخص¬ترين تكنيك¬هاي بهره¬برداري از آب¬باران براي مقابله با كم¬آبي مي¬باشد. مبناي اين روش اختصاص سطحي از زمين براي جمع¬آوري نزولات و سپس ذخيره¬سازي آن براي استفاده در زمان مورد نياز است. لذا در تحقيق حاضر به بررسي پتانسيل استحصال آب¬باران در منطقه طالقان تحت تيمارها و مساحت¬هاي مختلف ريزحوزه در فصول مختلف پرداخته شد. داده¬برداري¬ها از 9 ريزحوزه با سطوح 10×10، 5×5 و 5/2×5/2 مترمربع با تيمارهاي شاهد (خاك دست نخورده)، متراكم (خاك كوبيده شده) و ايجاد جوي و پشته صورت گرفت. بعد از هر واقعه بارش رواناب ايجاد شده در هر تيمار در مخازن موجود در انتهاي كرت¬ها اندازهگيري شد. داده¬هاي بارش سال آبي از اداره هواشناسي دريافت و اطلاعات برداشت¬شده در قالب طرح كاملا تصادفي با سه تكرار با استفاده از نرم¬افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد بارش¬هاي بهار به¬ترتيب 5/62 و 4/65 درصد بيش از بارش¬هاي زمستان و پاييز رواناب توليد كرد. همچنين متراكم¬كردن خاك سطحي باعث افزايش رواناب و ضريب رواناب به¬ترتيب به مقدار 3/17 و 8/19 درصد نسبت به شاهد شد. در حالي¬كه با ايجاد جوي و پشته مقدار و ضريب رواناب به¬ترتيب 22 و 20 درصد كاهش يافت. مقدار رواناب در ريزحوضه¬هاي بزرگتر، كمتر از ريزحوضه¬هاي كوچكتر بود. در مجموع، استفاده از ريزحوضه¬هاي جمع¬آوري رواناب براي كاشت گياه در منطقه با تراكم خاك سطحي (افزايش هفت درصدي چگالي ظاهري خاك) قابل توصيه است كه مساحت آن با توجه به نوع گياه تعيين مي¬شود.
چكيده انگليسي :
Rainfall can provide fresh water everywhere. Regarding inappropriate distribution of precipitation, selecting the best and suitable method for collecting rainwater requires a comprehensive management and planning. Rainwater harvesting is one of the most important techniques for using the rainwater in dealing with water deficiency. The basis of this method is to allocate an area for collecting rainwater and then storing it for use when needed. In this study, the potential of rainwater harvesting in Taleghan Region was investigated. Data were collected from 9 micro-catchments with 10 ×10, 5 × 5 and 2.5 × 2.5 × 2 square meter area under control treatments (undisturbed soil), compacted soil and furrowing plot. After each precipitation event, produced runoff (R) was measured in provided tank at the end of the slope in each plots. Rainfall data was obtained from the Meteorological Office of Taleghan and the collected data was analyzed using SPSS software in the form of compeletly randomized design with three replications. Results showed that spring precipitation produced 62.5 and 65.5% more R than winter and autumn rainfall, respectively. Moreover, surface compaction produced 17.3 and 19.8% higher R and runoff coefficient (Cr) than control, respectively. However, under furrowing, the R and Cr values decreased by 22 and 20%, respectively. Besides, the amount of R in larger MC were less than those of the smaller MC. Overall, the use of MC for R collecting and plant cultivation with surface soil compaction (increasing bulk density as 7%) might be recommended in the region which its area is determined by the type of the plant.
تاريخ دفاع :
2/26/2019 12:00:00 AM
واردكننده اطلاعات :
مجيد آخشي
