عنوان :
ارتباط بين تفكر وجودي، نگرش به زندگي، تنهايي وجودي و نگرش به ازدواج در جوانان مجرد: يك مطالعه معادلات ساختاري
عنوان به انگليسي :
The Relationship between Existential Thinking, Attitude toward life, Existential Loneliness and Attitude toward Marriage in Single Youth: An Structural Equation Modeling Study
نويسنده اصلي :
رضايي شهرضا زهرا Rezaei Shahreza Zahra
استاد راهنما :
رضاپور ميرصالح ياسر Rezapour mirsaleh Yaser
استاد مشاور :
آريانپور حميدرضا Arianpour Hamidreza
رشته تحصيلي :
روانشناسي عمومي
مقطع تحصيلي :
كارشناسي ارشد
دانشكده :
علوم انساني و علوم اجتماعي
كليدواژه فارسي :
تفكر وجودي، نگرش به زندگي، تنهايي وجودي، نگرش به ازدواج، جوانان مجرد
كليدواژه لاتين :
Existential thinking, Attitude towards life, Existential loneliness, Attitude towards marriage, Single young people
چكيده :
با توجه به اينكه مسئله ازدواج و تشكيل خانواده به يك دغدغه و نگراني بسيار مهمي در جامعه مدرن امروزي تبديل شده است و با توجه به ضرورت نقش اين موضوع، لذا پژوهش حاضر به بررسي چند عامل مرتبط با نگرش جوانان مجرد به امر ازدواج پرداخته است. اين پژوهش با هدف بررسي معادلات ساختاري ارتباط بين تفكر وجودي، نگرش به زندگي، تنهايي وجودي و نگرش به ازدواج در جوانان مجرد در شهر اصفهان انجام شد. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان دانشگاه¬هاي سراسري و غيرانتفاعي شهر اصفهان بود كه در سال تحصيلي 1400-1399 مشغول به تحصيل بودند. از بين نمونه، 377 نفر با استفاده از شيوه نمونه¬گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه¬هاي نگرش به زندگي ري¬كر و پيكاك، تفكر وجودي آلن و شرر، تنهايي وجودي مايرز، كوو و سوآرتبرگ و پرسشنامه نگرش به ازدواج براتيين و روزن پاسخ دادند. با توجه به تشكيل كلاس ها به صورت مجازي پرسشنامه¬ها به صورت اينترنتي تكميل شد. داده¬ها با تحليل همبستگي و معادلات ساختاري با استفاده از نرم¬افزار spss و amos تجزيه و تحليل شدند. يافته¬ها نشان دادند كه رابطه معكوس و معناداري بين تفكر وجودي با تنهايي وجودي، برقرار است و رابطه مستقيم و معناداري بين تفكر وجودي و نگرش به زندگي وجود دارد. همچنين، يافته¬ها مبين اين مطلب بودند كه تفكر وجودي با اثر¬گذاري بر نگرش به زندگي به عنوان عامل ميانجي، بر تنهايي وجودي اثر گذار است (p< 0/01)، به اين معني كه با افزايش تفكر وجودي، معناي زندگي بيشتر، نگرش به زندگي مثبت¬تر و در نتيجه تنهايي وجودي كمتر خواهد بود. يافته¬ها همچنين نشان دادند كه، بين نگرش به زندگي و تنهايي وجودي نيز رابطه معكوس و معني¬داري وجود دارد يعني با افزايش نگرش مثبت و هدف¬دار به زندگي تنهايي وجودي كاهش مي¬يابد و برعكس. به علاوه، نگرش به زندگي با نگرش به ازدواج رابطه مستقيم و معناداري دارد به اين معني كه با افزايش مقدار متغير نگرش به زندگي، متغير نگرش به ازدواج در جوانان مجرد افزايش مي¬يابد و بر عكس. با توجه به اين يافته¬ها مي¬توان نتيجه گرفت كه از طريق بهبود نگرش به زندگي، افزايش مقدار تفكر وجودي و در نتيجة اين دو، كاهش مقدار تنهايي وجودي، مي¬توان بر بهبود نگرش جوانان مجرد بر ازدواج تاثير گذاشت و به آن كمك كرد.
چكيده انگليسي :
Abstract:
Given that the issue of marriage and family formation has become a very important concern in modern society and due to the necessity of the role of this issue, so the present study has examined several factors related to the attitude of single young people towards marriage. The present study was conducted to investigate the structural equation of relationships between existential thinking attitude toward life, existential loneliness and attitude toward marriage among single youth in Esfahan. The statistical population included all students of national and non-profit universities in Isfahan who were studying in the academic year 1399-1400. Out of the population, 377 people were selected using the available sampling method. They completed the Reker and Peacock life attitude, Allan and Shearer existential thinking, Mayers, khoo & Svartberg existential loneliness, and the Braaten & Rosen Marriage Attitude Questionnaires. Due to the formation of virtual classes, the questionnaires were completed online. Data were analyzed by correlation analysis and structural equations using SPSS and AMOS software. Findings revealed that there is an inverse and significant relationship between existential thinking and existential loneliness and there is also a direct and significant relationship between existential thinking and attitudes toward life. The findings also showed that existential thinking affects existential loneliness by influencing attitudes toward life as a mediating factor, meaning that by increasing existential thinking, more meaning in life, attitude toward life will be more positive and consequently existential loneliness will be less. Findings also revealed that there is an inverse and significant relationship between attitudes toward life and existential loneliness, that means, it decreases with increasing positive and purposeful attitude towards life, and vice versa. In addition, attitudes toward life have a direct and significant relationship with attitudes toward marriage, meaning that as the amount of attitudes toward life variable increases, the attitudes toward marriage increase in single young people, and vice versa. Based on these findings, it can be concluded that by improving the attitude towards life, increasing the amount of existential thinking and as a result of these two, reducing the amount of existential loneliness, it is possible to improve the attitude of single young people towards marriage.
تاريخ دفاع :
9/26/2021 12:00:00 AM
واردكننده اطلاعات :
زهرا رضايي شهرضا
